FIRAT :
Bizim topraklarımızdan da geçen bereketli su. Âsur dilinde Purattu, İbrânca Perath olan isim Arapçaya Furât şekliyle geçmiştir. Batıda Euphrate denir. Kelime Mürselât sûresinde “tatlı, leziz su” anlamında sıfat olarak geçer. “Mâen furâten” şekliyle.
KARANLIK :
Has Türkçe bir kelime. Kökü “kara”, siyah anlamında. Orhun kitabelerinde bile geçer. Daha sonra “karanu” oluyor. Divanu Lugati’t-Türk’te karşılığı “ez-zulmet” yani bugünkü tam karanlık. Sonraki dönemler karan ve +lık ile bugünkü karanlık.
Kara sözcüğü Eski Türkçede “kuzey” anlamında da kullanılır. Karadeniz’deki kara, siyah değil, kuzey anlamında. Karadeniz, kuzey denizi.
İSTİFA
Arapça “afv” kelimesinden türetilmiş bir kelime. Gerçek anlamı “affını istemek”tir. Üzerinde bulunan bir işten el çekmek anlamında. Meraklısı bilir “istif’âl” bâbından bir kelimedir. Bu kalıp Arapçada istek bildirir. İstiğfâr, gufran kökünden, “bağışlanmayı istemek” gibi.
KURBAĞA/ KAPBUMBAĞA :
Baka/bağa Eski Türkçede “kurbağa” anlamında. Kaplumbağa ise “kaplu+bağa”dan üzeri kaplı kurbağa demek.
PAZAR :
Farsça kökenli olup “bâzâr” sözcüğünden degişmedir. Kelime alışveriş yapılan, öteberi satılan yer olduğundan ve genellikle pazar bugünde kurulduğundan bu kelime bize gün ismi olarak geçmiştir.
Papuç: Farsça “ayak” anlamındaki “pâ” ve “örten” anlamındaki “pûş” birleşimi. Pâpûş’tan papuç, ayağı örten.
KAYNAK : TWİTTER/@tarihlugati
Comments
comments